Punkty widokowe

 

fot. Mateusz Konrad

Gorzów jest miastem o ciekawej geomorfologii. Ukształtowanie terenu jest skutkiem m. in. działalności lądolodu oraz czynników fluwioglacjalnych i czynników eolicznych. Leży w obszarze dwóch regionów: regionu Pojezierza Myśliborskiego z subregionem Równina Gorzowska oraz regionu Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej z subregionem Kotlina Gorzowska. Gorzów usytuowany jest na wysokości od 18-21 m n.p.m. (pradolina, na płd. od Warty) do 100 m n.p.m. na wysoczyźnie morenowej (na płn. od Warty). Posiada wiele wzniesień zlokalizowanych na wysoczyźnie morenowej, których wartość wysokości względnej to maksymalnie 40 m. Wysokość względna to wysokość jakiegoś punktu względem punktu odniesienia innego niż poziom morza. Oznacza to, że jeśli Kozacka Góra w Parku Siemiradzkiego osiąga 60 m n.p.m. (nad poziomem morza) a u podstawy wzniesienia mamy wysokości rzędu 30 m n.p.m. to wysokość względna wynosi 30 metrów (od podstawy do szczytu wzniesienia).

Poniższe fotografie przedstawiają widoki, które rozpościerają się z różnych wzniesień na wysoczyźnie morenowej.

„Schody Donikąd” w Parku im. Henryka Siemiradzkiego.

„Kozacza Góra” w Parku im. Henryka Siemiradzkiego.

Ul. Chopina – Akademia im Jakuba z Paradyża.

Ulica Poniatowskiego – osiedle Dolinki.

Ulica Sportowa – osiedle Sobieskiego.

Ulica Fredry – osiedle Staszica.

fot. Mateusz Konrad

Rezerwat przyrody „Gorzowskie Murawy”.

fot. Artur Suchocki z CAVOK